Pablo

Op een dag in het voorjaar van 2005 staat Pablo op de stoep van Los Niños. De mensen van de Aidskliniek, waar Los Niños soms kleding en medicijnen aan geeft, hebben hem over ons verteld. Zijn moeder Christina is bij die kliniek in behandeling. Pablo heeft in zijn eentje de zorg voor haar op zich genomen en kan daarom zijn lerarenopleiding niet afmaken. De enige dochter wil niets met moeder te maken hebben uit angst voor de Aids.

Voorheen woonde het gezin in Guatemala-stad. Vader heeft hen in de steek gelaten toen Pablo nog klein was en is later bij een auto-ongeluk om het leven gekomen. Na een afschuwelijke gebeurtenis, waarbij moeder Christina door meerdere mannen is verkracht, beginnen haar ernstige gezondheidsproblemen. Vijf jaar later wordt er Aids geconstateerd en gaat het snel bergafwaarts.

Pablo wil graag een goede baan zodat hij het leven voor zijn moeder wat draaglijker kan maken. Dankzij een maandelijkse donatie van een Nederlands gezin kan Los Niños hem helpen met zijn studie en heeft hij een beetje extra geld voor eten, medicijnen en de huur. Want al woont hij samen met zijn moeder in één enkel kamertje, de huur is altijd te hoog.

Inmiddels heeft Pablo wel zijn lerarenopleiding afgemaakt en nu studeert hij op zaterdag Bedrijfskunde aan een universiteit. Dat doet hem goed, want hij maakt zich erg veel zorgen over zijn moeder, die zienderogen achteruit gaat en regelmatig in het ziekenhuis ligt. Een leven zonder zijn moeder, waar hij bijna dag en nacht voor zorgt, is moeilijk voor te stellen. En hij is eenzaam, want de ziekte van zijn moeder is een taboe. Het is moeilijk te zeggen hoe de ziekte van zijn moeder zal verlopen. De dag komt dat Pablo alleen verder moet. Hopelijk blijft hij in zijn studie en werk de motivatie vinden om te vechten voor een beter toekomst voor hemzelf.