Bittere werkelijkheid

Het leven van Doña Theresa en Elizabeth

Doña Theresa is in de ogen van Elizabeth haar moeder, maar eigenlijk is de 76 jarige Theresa haar oma. Theresa zorgt al jaren voor haar kleinkind. Ze wonen samen in de achtertuin van een hotel waar nog meer vrienden van de straat zich gehuisvest hebben. De mensen betalen 3 quetzales (30 eurocent) per nacht voor een plekje op de stoep. Voor 5 quetzales (50 eurocent) per nacht kan men een klein, donker, betonnen kamertje huren. Gemiddeld brengen 25 personen, van 0 tot 78 jaar, de nacht door in dit hotel.

Theresa en kleinkind Elizabeth betalen 5 quetzales en hopen zo veilig te kunnen slapen. Maar schijn bedriegt. Tijdens de afgelopen maanden is gebleken dat Elizabeth wordt bestookt. Letterlijk en figuurlijk: Elizabeth heeft meerdere patronen in haar armen gebrand staan. Doordat Elizabeth doofstom is, kan ze zich absoluut niet uitdrukken. Haar sombere, trieste oogopslag lijkt de enige manier om haar pijn te communiceren.

Oma zegt niets over de brandwonden van haar kleinkind. Het lijkt te pijnlijk. Oma, daarentegen, is druk in de weer met de verkoop van kauwgum, kaarten met afbeeldingen van heiligen en de verkoop van enkele geschonken kleren. Met de opbrengst kan ze nauwelijks de huur en het avondeten betalen.

Tijdens de daklozenronde spreekt Theresa Jolanda aan: "Seño Joly, ik denk dat we deze week onze kamer moeten verlaten omdat ik het niet meer voor elkaar krijg om de huur op tijd te kunnen betalen." Inmiddels was het regenseizoen begonnen met als gevolg minder verdiensten doordat de kopers in hun huizen blijven.

"Hoe zal het verder gaan met oma Theresa en kleinkind Elizabeth?" Los Niños helpt hen met kleine beetjes en Jolanda biedt hen onvoorwaardelijke steun. Toch kan de veiligheid waar zij zo naar verlangen niet geboden worden. Een bittere, pijnlijke werkelijkheid die je moeilijk loslaat.

Vader Mariano en dochter Pina

Vader Mariano (75 jaar) en dochter Pina (34 jaar) wonen al 35 jaar op een klein stukje terrein even buiten Antigua. Ze bewaken en verzorgen dit terrein. Dochter Pina heeft het syndroom van Down. In 1993 kregen Mariano en zijn vrouw een busongeluk waarbij zijn vrouw verongelukte. Mariano kwam er met een verbrijzelde knie en verschoven rugkolom vanaf. Hij verloor zijn baan op de plantage, omdat hij niet meer kon werken en als weduwnaar de zorg voor Pina moest dragen. Na een lange herstelperiode besloot hij zijn dochter mee te nemen om auto's te gaan wassen in Antigua.

Elke dag wandelen vader en Pina anderhalf uur heen en anderhalf uur terug om in Antigua legio mensen te vragen of zij voor een paar quetzales hun auto mogen wassen. Dit allemaal met een versleten knie en een constante pijn van vader. "Maar we moeten eten en medicijnen kopen", zegt vader Mariano, "dus gaan we gewoon!" Hij regelt een sopje en zet Pina met een lap in de auto om het interieur schoon te maken.

Het is een grappig stel zoals ze daar lopen met hun emmers. Alles ging prima tot de burgemeester van Antigua besloot dat er op straat geen auto's meer gewassen mochten worden. Hij vind dat dit niet goed is voor het toeristisch straatbeeld. Vader Mariano en Pina hebben echter weinig van doen met het toerisme, want zij zijn vooral bezig te overleven.

Al enkele jaren kwamen vader en Pina regelmatig aan de deur van Los Niños waar ze wat geld en eten ontvingen. Maar de situatie werd zo schrijnend dat er structurele hulp moest komen. Pina liep al weken met koorts rond en een infectie in haar mond, waarschijnlijk door een tekort aan voedingsstoffen. Vader Mariano liep steeds slechter.

Mariano vertelde aan Jolanda Buets, die zich over hen ontfermd heeft, dat ze al maanden rond moesten komen van 6 euro's per week, die hij verdient met 2 auto's wassen. Het dak van zijn hutje lekt, waardoor ze in het regenseizoen niet droog kunnen wonen en zijn gezondheid verslechtert. Zijn zorgen waren meer dan terecht. Hij is 75 jaar: "Wat gebeurt er met Pina als hij komt te overlijden?"

Los Niños besloot te helpen met nieuwe dakplaten en wekelijkse voedselpakketten. Maar de gezondheidssituatie van vader Mariano verslechtert aanzienlijk en hij moet verhuizen. Los Niños overlegt met de andere dochter Rosa, die tegen een kleine vergoeding Mariano én Mina in huis neemt. Geen gemakkelijke taak, maar hopelijk wel het beste voor onze 2 lieve vrienden. En dankzij Stichting Por Eso van Jolanda en Simone, heeft Mina nu ook haar dagelijkse activiteiten. Zie www.poreso.org