Kleinschalige hulp: Hulp aan gezinnen

hulp aan gezinnen    koffieplantage capetillo    dak- en thuislozenproject   
medische hulpverlening    maya in de polder
fotogalerij hulp aan gezinnen



Hulp aan gezinnen

Naast de steun aan scholen biedt Stichting Los Niņos ook directe kleinschalige hulp om het leven van kinderen en families die het erg zwaar getroffen hebben, te verlichten en perspectief te bieden. Carla en Ana-Maria hebben in de jaren dat ze in Antigua wonen heel veel mensen ontmoet. Voor sommigen lijkt - ondanks hun wil en energie - een beter vooruitzicht bijna niet mogelijk. Stichting Los Niņos helpt om deze mensen sterker en onafhankelijker te maken zodat een beter bestaan toch binnen handbereik komt.

Miriam en haar vijf kinderen

Het gezin Dubon bestaat uit moeder Miriam en haar vijf kinderen in de leeftijd van 6 tot 18 jaar. Toen de jongste werd geboren, heeft vader hen in de steek gelaten voor een andere vrouw. Tot drie jaar geleden leefden ze noodgedwongen in een gevaarlijke buurt bij de vuilnisbelt in Guatemala-Stad, waar Miriam samen met haar oudste kinderen een bestaan bij elkaar probeerde te sprokkelen. Er waren vele dagen dat er geen geld was voor een klein beetje eten. Dat is nu verleden tijd. Sinds 1 december 2002 woont het gezin in een rustig dorp, 20 minuten buiten Antigua.

Een jaar lang hebben Ana-Maria en Carla dit gezin gevolgd om het goede gevoel, dat ze direct kregen bij deze familie, te bevestigen. Dit gezin heeft het vertrouwen gewonnen dat ze hogerop willen en kunnen komen.

Mirjam had, als een van de weinige moeders, haar lagere school afgerond en zelfs twee jaar een middelbare schoolopleiding gevolgd. Als geen ander beseft zij het belang van goed onderwijs. Ze stimuleert haar kinderen dan ook enorm waardoor ze buitengewoon gemotiveerd zijn om het beste van hun toekomst te maken. In 2005 heeft Miriam met hulp van Stichting Los Niņos haar verpleegstersopleiding afgerond als een van de beste studenten. Het verzorgende is haar op het lijf geschreven. Op dit moment werkt ze op school in Alotenango, waar ze verantwoordelijk is voor de hygiene, gezondheid en voeding van de leerlingen.

Wanneer er in de nabije toekomst een kliniekje bij school wordt geopend, zullen we daar haar opleiding en kwaliteiten heel goed kunnen gebruiken.

Sinds januari 2003 gaan haar kinderen naar een goede school waar ze tweetalig onderwijs volgen, Spaans en Engels. Erick (1999) en Brayan (1995) doen het erg goed. Ze zitten ook in het voetbalteam van school en zijn zelfs gekozen voor de selectie van een voetbalclub in Antigua.

Hun zusje Mildred (1991) zit in de 6e klas. Ze heeft meer moeite om vooruit te komen, aangezien ze bij een lelijke val van de bus (waar ze vroeger snoepjes verkocht) een lichte hersenbeschadiging heeft opgelopen. Na het afronden van haar school zal ze hopelijk een vakopleiding kunnen gaan volgen.

Jonathan (1988) is een echte puber en heeft vorig jaar een aantal vakken niet gehaald. Hij heeft ze gelukkig kunnen inhalen en hij heeft gewerkt om de kosten te betalen die hieraan verbonden zijn. Jonathan beseft zich wat voor een geluk hij heeft om te kunnen leren en zet zich weer voor 100 procent in.

Maritza is in augustus van 2005 18 jaar geworden. Voor haar leeftijd is ze erg klein wat te maken heeft met slechte voeding toen ze klein was. In huis heeft ze al als klein meisje de moederrol overgenomen omdat haar moeder altijd op zoek was naar werk om de monden te vullen. Maritza heeft vorig jaar haar middelbare school afgerond en zit vanaf januari 2006 op de school voor toerisme in de hoofdstad. Ze kan daar doordeweeks bij haar oma logeren. Een schoolbus haalt haar op om 6 uur in de ochtend en bijna 1,5 uur later is ze dan op school. Om toegelaten te mogen worden, heeft ze in haar vakantie (november en december 2005) nog een snelcursus Frans gevolgd.
Ze is heel gemotiveerd en met deze studie gaat zij een goede toekomst tegemoet.

Carlos en zijn gezin

Drie jaar geleden leerden we Carlos kennen toen hij bij de toeristenpolitie werkte. Na een moeilijke jeugd waarin hij, zonder vader, praktisch op straat opgroeide, als kind al werkte en al zeer jong in contact kwam met drugs, eindigde hij op zijn 11e in een opvangtehuis. Leergierig als hij is, kreeg hij de kans om Engels te gaan studeren via Los Niņos. In 2005 werkte hij als Engelse leraar op een college en nu heeft hij een goede baan bij een hotel in Antigua. Op zaterdag gaat hij naar de universiteit om door te studeren. Zijn droom is om later een eigen reisbureautje op te kunnen zetten.

Carlos helpt Los Niņos met hand- en spandiensten en staat altijd voor ons klaar. Vooral waar het de daklozen betreft, is hij een geweldige steun. Hij heeft een vrouw en drie kinderen, allemaal jongens, die naar een goede school gaan met hulp van Los Niņos. Zijn vrouw Sandra volgt computerlessen maar is bovenal moeder en thuis voor de kinderen.

Pablo en zijn moeder

In april 2005 leerden wij Pablo (20) kennen, een heel serieuze, hardwerkende jongeman die voor zijn moeder zorgt. Zijn moeder is een aantal jaar geleden in de hoofdstad slachtoffer geworden van een groepsverkrachting. Alsof deze daad op zich al niet erg genoeg was, liep ze AIDS en tuberculose op.

Vorig jaar kwamen we met hen in contact via de sociaal werkster van het AIDS centrum. Op dat moment werkte Pablo hard om voor zijn moeder en zichzelf te kunnen zorgen, om medicijnen te betalen en de huur van hun piepkleine kamer te betalen waarin ze samen woonden. Er was vaak nauwelijks wat geld over om van te eten. Om voor zijn moeder te kunnen zorgen was Pablo met zijn opleiding voor leraar gestopt. Hij wilde de twee laatste jaren van zijn opleiding echter heel graag afmaken en kwam zo bij ons terecht.

Stichting Los Niņos heeft (in goede samenwerking met de lerarenopleiding die hem een gereduceerd tarief geeft) Pablo de kans kunnen geven weer met zijn studie aan de slag te gaan. Daarnaast krijgt hij op zaterdag Engelse les. Op zondag werkt hij om wat bij te verdienen. Los Niņos helpt Pablo met zijn studiekosten, de huur en basisbehoeften. Ook heeft hij nu een bril en gaat naar de tandarts die hij lange tijd niet heeft kunnen betalen. Alles met het idee om Pablo’s leven weer op de rit te krijgen, zodat hij straks sterk genoeg is om door te gaan. Om voor zichzelf en hopelijk op een dag, voor zijn eigen familie, te kunnen zorgen.

Steun

Deze gezinnen worden op de voet gevolgd en begeleid in hun vooruitgang. Wij vinden het een voorrecht om met uw steun deze families op een hoger maatschappelijk plan te mogen brengen.

Als u geīnteresseerd bent om indirect een helpende hand te bieden voor het veiligstellen van de toekomst van deze families kunt u meer informatie vinden onder Steun Los Niņos.


home      stichting los niņos      de mensen erachter      projecten      foto's      nieuws uit guatemala      vrienden van los niņos      steun los niņos      informatie vrijwilligers      contact